393

يادم نميره چهاردهم تيرماه نود و چهار رو
که تو هنوزم بهترين رفيقمي
که خسته نميشيم اگه ساعتها پيش هم بشينيم و آروم حرف بزنيم
که وقت رفتن گريه مون نمي گيره چون به بودن همديگه ايمان داريم
که يه روسري سورمه اي و يه ساعت پيچ ومهره اي نميزارن يادمون بره که حواسمون يه همديگه هست
تو از اونايي هستي که هر کي يکي مث تو رو نداره خيلي بدبخته
هميشه باش مستر جان